Όσο λαϊκίστικο κι αν ακούγεται, ότι το κράτος καταργεί τα μπάνια του λαού, δυστυχώς είναι μια πραγματικότητα. Είναι η επιβεβαίωση της σκληρότητας του καπιταλισμού να εξυπηρετεί μόνο όσους μπορούν οικονομικά να πληρώσουν για τις αχρείαστες παροχές που του προσφέρονται. Η δημιουργία τεχνικών αναγκών, όπως πολυτελείς ξαπλώστρες και παροχές, οδηγούν στην δημιουργία κοινωνικών ανισοτήτων και σε μετατροπή των εργαζόμενων σε σύγχρονους σκλάβους με ένδυση γκλαμουριάς.
Ήδη από το 2004 τα δείγματα του ακραιφνούς νεοφιλελευθερισμού που εφαρμόζεται στην χώρα μας, μας είχαν προϊδεάσει για τα «στολίδια στην Άμμο» στην Καραθώνα και την παραχώρηση σε ιδιώτη του Αμμόλοφου της ψιλής Άμμου του Τολού.
Οι δημοτικές αρχές άφησαν τον χρόνο να απαλύνει τις αντιδράσεις των τοπικών κοινωνιών και τώρα βρίσκονται αντιμέτωποι με την βούληση των τοπικών κοινωνιών και τις αποφάσεις του υπερταμείου, όπου ο κάθε ελεύθερος χώρος μετατρέπεται σε εμπόρευμα και διατίθεται ή πουλιέται σε ιδιώτες.
Οι πολίτες χάνουν τα δικαιώματά τους πάνω σε δημόσιες εκτάσεις. Το κράτος ξεπουλάει δημόσια γη και ταυτόχρονα μειώνει και την δυνατότητα κοινωνικών παροχών, αφού φιλέτα δημόσιας περιουσίας ξεπουλιούνται πάνω στα οποία θα μπορούσαν να λειτουργήσουν δημόσιες κοινωνικές δομές, όπως νοσοκομεία, σχολεία ή ακόμα και χώροι αναψυχής όπως στις παραλίες. Με αυτό τον τρόπο μειώνεται η δυνατότητα άσκησης της κυριαρχίας του προς όφελος των πολιτών και ενδυναμώνεται η σχέση του με το κεφάλαιο.
Στο βωμό του κέρδους και της εκμετάλλευσης των εργαζομένων, στο Τολό η ΕΤΑΔ έστησε μπίζνα με την ανεξέλεγκτη διάθεση ξαπλωστών σε όλη την ψιλή άμμο παραχωρώντας δικαιώματα τόσο στις επιχειρήσεις πάνω από τον δρόμο όσο και σε παρόχους αναλόγων υπηρεσιών χωρίς σχέση με την συγκεκριμένη παραλία.
Το θέμα δεν είναι οι επιπλέον θέσεις που δεν αφήνουν χώρο για τους υπόλοιπους λουόμενους, αλλά όλη η εκμετάλλευση των παραλιών από ιδιώτες που ούτε στην πρωτεύουσα του τουριστικού καπιταλισμού, στο Μαϊάμι δεν συμβαίνει. Ήδη και στην Ευρώπη, σε πολλές ακτές έχουν αποσυρθεί οι ξαπλώστρες από τις παραλίες, την ίδια στιγμή που στη Ελλάδα εφαρμόζεται το αντίθετο. Τα πάντα διατίθενται στο όνομα ενός αιμοσταγούς καπιταλισμού.
Η κατάσταση στις δύο παραλιακές περιοχές της Αργολίδας είναι μόνο η αρχή. Το κράτος θα διαθέσει, τις πλατείες, τα πάρκα και τους πεζόδρομους σε ιδιώτες, όπως κάνει ήδη και με το λιμάνι του Ναυπλίου, και αν δεν αντιδράσουμε θα μας υποχρεώσουν να πληρώνουμε ενοίκιο, για το ίδιο το σπίτι μας, ψηλότερο από το ενοίκιο που ονομάζουν ΕΝΦΙΑ, σήμερα, για τις αυλές μας, τα πάρκα μας, τα δάση μας, το νερό μας, τον αέρα μας, τον ήλιο μας.
ΟΧΙ ΣΤΙΣ «PRIVE» ΠΑΡΑΛΙΕΣ
ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ – ΚΟΙΝΟΧΡΗΤΕΣ ΠΑΡΑΛΙΕΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
ΟΛΟΙ ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΧΟΡΟΙ ΥΠΟ ΛΑΙΚΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ
Α.Σ.Α. Lupus
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου