Δήλωση κατά της ιμπεριαλιστικής επέμβασης στη Βενεζουέλα

 

(Μετάφραση της δήλωσης της 3ης Ιανουαρίου 2026 της Federación Anarquista Uruguaya (FAU))

Τις πρώτες πρωινές ώρες της 3ης Ιανουαρίου, η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών βομβάρδισε διάφορες περιοχές της Βενεζουέλας. Δεν επιτέθηκε μόνο σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις και αεροδρόμια, αλλά και σε κατοικημένες περιοχές της εργατικής τάξης στις σημαντικότερες πόλεις της χώρας, μεταξύ των οποίων και το Καράκας. Οι εικόνες είναι σαφείς και δεν αφήνουν καμία αμφιβολία ότι ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός διαπράττει στρατιωτική επιθετικότητα εναντίον του λαού της Βενεζουέλας. Επίσης, συνελήφθησαν ο Μαδούρο και η σύζυγός του.
Η κυβέρνηση Τραμπ βομβαρδίζει τη Βενεζουέλα με το πρόσχημα της «καταπολέμησης του εμπορίου ναρκωτικών», παρόλο που οι ίδιες οι ΗΠΑ είναι ο μεγαλύτερος έμπορος ναρκωτικών στον κόσμο – μεταξύ άλλων μέσω της DEA – και επιπλέον υποστηρίζουν καθεστώτα που διακινούν ναρκωτικά, όταν αυτά εξυπηρετούν τα συμφέροντά τους, όπως για παράδειγμα στο Εκουαδόρ. Οι βομβαρδισμοί δεν γίνονται για να εγκαθιδρυθεί η «δημοκρατία» στη Βενεζουέλα, αλλά για να εγκατασταθεί μια μαριονέτα κυβέρνηση που θα εξυπηρετεί τα συμφέροντα των ΗΠΑ και θα τους επιτρέψει να οικειοποιηθούν εκ νέου το πετρέλαιο της Βενεζουέλας.

Η Βενεζουέλα διαθέτει τα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου στον κόσμο, εξ ου και το ενδιαφέρον των ΗΠΑ για την περιοχή. Δεν υπάρχουν ανθρωπιστικοί λόγοι ή κάτι παρόμοιο – όλα αυτά είναι ψέματα των αυτοκρατορικών δυνάμεων. Είναι η γνωστή πολιτική των ΗΠΑ έναντι της περιοχής στα νότια σύνορά τους. Στη Βενεζουέλα, υποστήριξαν ήδη το πραξικόπημα του 2002 εναντίον του Τσάβες, το οποίο σταμάτησε μόνο χάρη στην συντριπτική κινητοποίηση του λαού, που κατέκλυσε τους δρόμους της χώρας. Στη συνέχεια, μέσω της CIA, χρηματοδότησαν με εκατομμύρια δολάρια τις «Guarimbas» [μορφή διαμαρτυρίας της Βενεζουέλας με οδοφράγματα] και ολόκληρη την ακροδεξιά της Βενεζουέλας, προκειμένου να προκαλέσουν αποσταθεροποίηση και νέα πραξικοπήματα. Όλα αυτά είναι πλήρως τεκμηριωμένα.
Η τελευταία εισβολή ή επιθετική ενέργεια αυτού του είδους στη Λατινική Αμερική έλαβε χώρα το 1989 στον Παναμά, όταν οι ΗΠΑ ισοπέδωσαν ολόκληρες συνοικίες της Πόλης του Παναμά, του Κολόν και άλλων πόλεων, σκοτώνοντας τουλάχιστον τέσσερις χιλιάδες Παναμέζους. Αυτές οι επιθετικές ενέργειες είναι μέρος του DNA του ιμπεριαλισμού, στην περίπτωση αυτή του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, ο οποίος θεωρεί τη Λατινική Αμερική ως «πίσω αυλή» του, όπου μπορεί να κάνει ό,τι του αρέσει.

Εισβολές, πραξικοπήματα και η υποστήριξη αιματηρών δικτατοριών, όπως αυτή του [Anastasio] Somoza στη Νικαράγουα [1967-1979] ή στο Cono Sur με την εφαρμογή του σχεδίου Condor [υποστήριξη μυστικών υπηρεσιών για την ανατροπή αριστερών κυβερνήσεων και κινημάτων], ήταν η σταθερά της πολιτικής των ΗΠΑ στον 20ό αιώνα. Σήμερα, στον 21ο αιώνα, επαναλαμβάνεται. Για να αναφέρουμε μόνο μερικά παραδείγματα: η εισβολή και η δημιουργία του Παναμά τα έτη 1902-1903, η εισβολή στη Νικαράγουα το 1912, κατά της οποίας πολέμησε ο [Augusto César] Sandino, ο οποίος αργότερα δολοφονήθηκε από τον Somoza με την υποστήριξη των ΗΠΑ.
Επίσης, η εισβολή στην Αϊτή το 1914, η δικτατορία του Μπατίστα στην Κούβα από το 1933 μετά από πολλές εισβολές στο νησί, η υποστήριξη του πραξικοπήματος του Καστίγιο Άρμας στη Γουατεμάλα το 1954, η συνεχής στρατιωτική επέμβαση στην Κεντρική Αμερική, ιδίως στη δεκαετία του 1980, εναντίον των λαϊκών ανταρτικών κινημάτων, καθώς και η υποστήριξη και χρηματοδότηση των Νικαραγουανών «Κόντρα», η εισβολή στη Γρενάδα το 1983 και, όπως ήδη αναφέρθηκε, στο Παναμά το 1989.

Από τη δεκαετία του 1990, ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός αποσύρθηκε σταδιακά από τις στρατιωτικές του επεμβάσεις στη Λατινική Αμερική για να επικεντρωθεί στη Μέση Ανατολή, ξεκινώντας με τον πόλεμο του Κόλπου εναντίον του Ιράκ το 1991, ακολουθούμενο από τον λεγόμενο «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας» από το 2001, ο οποίος προώθησε την παγκόσμια στρατιωτική κυριαρχία των ΗΠΑ και μαζικές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε όλο τον κόσμο. Η εισβολή στο Ιράκ, κατά την οποία δολοφονήθηκαν περισσότεροι από εκατό χιλιάδες Ιρακινοί, ακολουθήθηκε αργότερα από το Αφγανιστάν, προκαλώντας ακόμη μεγαλύτερο χάος στην περιοχή. Η πιο πρόσφατη απόδειξη είναι η υποστήριξη των ΗΠΑ προς το Ισραήλ για τη διάπραξη γενοκτονίας κατά του παλαιστινιακού λαού.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες σκοπεύουν να ανακτήσουν τον πλήρη έλεγχο της Λατινικής Αμερικής, να θέσουν όλες τις κυβερνήσεις υπό την πλήρη κηδεμονία τους, χωρίς να επιτρέψουν την παραμικρή πολιτική ανεξαρτησία ή αυτονομία. Εν μέσω της σύγκρουσης με την Κίνα και τη Ρωσία για την κατανομή των πλούτων του κόσμου, οι ΗΠΑ θέλουν να εξασφαλίσουν και να εγγυηθούν τους πόρους που βρίσκονται στο έδαφός μας: πετρέλαιο, φυσικό αέριο, λίθιο, σπάνιες γαίες, χρυσό, σίδηρο, νερό κ.λπ. Αυτό δεν είναι έργο ενός «τρελού», ο Τραμπ είναι ένας γενοκτόνος. Είναι η τρέχουσα έκφραση του καπιταλιστικού συστήματος σε αυτή τη φάση αυξημένης επιθετικότητας, στην οποία ο ιμπεριαλισμός συνεχίζει την προέλασή του.

Το καπιταλιστικό σύστημα είναι ένα σύστημα θανάτου, και σήμερα το αποδεικνύει για άλλη μια φορά με την πολιτική και την ιμπεριαλιστική του επιθετικότητα. Αυτή η επιθετικότητα μιλάει ξεκάθαρα: για τους καπιταλιστές και την αυτοκρατορία δεν υπάρχουν γκρίζες ζώνες, έρχονται για να λεηλατήσουν και να σκοτώσουν ολόκληρους πληθυσμούς. Οι λαοί της Λατινικής Αμερικής, οι άνθρωποι από τα κάτω, πρέπει να αντισταθούν, να δώσουν έναν αποφασιστικό και αδιάλλακτο αγώνα ενάντια σε αυτή την επιθετικότητα και ενάντια σε εκείνες τις επιθετικότητες που, δυστυχώς, θα προέλθουν και στο μέλλον από τις δυνάμεις του Βορρά.
Ήδη από το 1823, ο Μπολιβάρ προειδοποίησε ότι οι ΗΠΑ με τη «Δόγμα Μονρόε» θα αποτελούσαν κίνδυνο για τη Λατινική Αμερική: «Η Αμερική στους Αμερικανούς». Τώρα ο Τραμπ προσθέτει ένα νέο κεφάλαιο σε αυτή τη λογική, καθορίζοντας ότι οι ΗΠΑ πρέπει να έχουν ισχυρότερη στρατιωτική παρουσία στη Λατινική Αμερική, και την εφαρμόζουν με επιταχυνόμενο ρυθμό. Για τους λαούς της Λατινικής Αμερικής, αυτό αποτελεί ένα σήμα κινδύνου που απαιτεί να βγουν στους δρόμους, να κινητοποιηθούν ενάντια σε αυτή την ιμπεριαλιστική επιθετικότητα και να ενισχύσουν την αντίσταση. Μας περιμένουν δύσκολες στιγμές και σκληρός αγώνας ενάντια στη λεηλασία και τον θάνατο, που ενορχηστρώνονται από τις μεγάλες δυνάμεις.